Uitwedstrijd tegen Lunteren 7

Na de schitterende overwinning van vorige week uit tegen GVC was het weer tijd om thuis te ballen. We moesten aantreden tegen het altijd moeilijke Lunteren. Nu waren we van te voren wel gewaarschuwd door Willem “pas op jongens dit zijn allemaal jonge jongens”. Maar gelukkig wist Maas dit gelijk de kop in te drukken door op de app te zeggen “dat zijn wij ook”.

Vorig seizoen wonnen we meestal thuis als het mooi weer was. Nu was het de 1e wedstrijd mooi weer en nu was het de 2e wedstrijd thuis weer warm en zonovergoten. Zou het beter gaan? Kunnen we het mooie weer voetbal weer oppakken van vorig seizoen? We zullen zien.

U hebt in het 1e verslag kunnen lezen dat de 2 mannen (en elvin) nog een 4e slachtoffer zochten om de Daltons oprichten voor de kalende mannen. Wat blijkt nu dat onze Keeper de nodige haren aan het verliezen is. Guido is dit geen leuk clubje voor je??

Ook hadden we vandaag de luxe dat we 6 wissels hadden. Ongeacht dat Michel papa moest spelen en Gilbert effe rustig aan wilden doen.

De opstelling:

  • Goal: Guido
  • Verdediging: Willem, Erik, Maas, Ben
  • Middenveld: Jarno, Pieter, Mike, Elvin
  • Aanval: Gerralt, Giovanni
  • Op de bank: Rik, Jari, Fernando, Martijn, Joost en Elbert (die de 1e helft de vlag hanteerde.

De wedstrijd begon goed na ongeveer 2 minuten spelen kreeg Gerralt de bal voor de voeten en die probeerde maar eens te schieten de bal werd van richting veranderd en de 1-0 was een feit. We hebben dit een poos volgehouden, maar halverwege de 1e helft (en dit is heel pijnlijk maar ik moest het er in zetten van mijn team genoten) kreeg Jarno de bal ongelukkig voor de voet en speelde de bal zo in de voeten van de tegenstander 1-1. En toen ging het hard 1 minuut later de 1-2. Een lange bal van Lunteren werd binnen gekopt 1-3. En zo gingen we de rust in. Gilbert verzorgde de scheidsrechter van de dag. En daar kan wat vocht in.

De jonge honden van Lunteren hadden de dorst gelest en de energie voorraad weer aangevuld en gingen vrolijk verder met waar ze mee bezig waren namelijk scoren. Een mooie afstandsbal 1-4. Een uitgespeelde aanval 1-5. Een overtreding in de 16 zorgde voor een penalty (we hadden dezelfde scheidsrechter als de 1e wedstrijd). We zagen Guido kijken hij haalde de krullen voor de ogen weg en keek de Lunteraan aan. Die wist het niet meer en schoot de bal recht op Guido af die bokste de bal uit het doel en pakte daarna de rebount. Maar 1 minuut later viel de 1-6. En net voor tijd viel de 1-7.

Tussen deze doelpunten regen hebben we ook nog gewisseld, maar dat waren er zoveel dat ik het niet bij heb gehouden. Alleen weet ik nog dat de vlag van grote Elbert over ging naar mini Elbert. Dus die is deze wedstrijd gewoon binnen hun privé clubje gebleven. En scheids weer bedankt voor het fluiten (al was je nog zo slecht) zonder jou zouden we niet kunnen voetballen. En wat verder opviel is dat Rik een apparaatje bij zich had, omdat die gestopt was met roken. Wat was dit nu voor apparaatje? In dit apparaatje kun je dezelfde troep in gooien die ook in een sigaret zitten. En nu meende die dat hij nu ook in de kleedkamer mocht puffen. Maar slecht was het niet voor je. Super Rik dat je gestopt ben!

De overwinning tegen GVC moest gevierd worden met een specialiteit van de beste slager uit Kootwijkerbroek (nu zit er ook maar 1 slager in Kootwijkerbroek). Jarno had gezorgd voor 2 bakjes cowboyspek (waren met 10 minuten op). En het schijnt nog lang gezellig geweest te zijn. Nu had mini Elbert nog een leuk grapje bedankt om een uitknipseltje van de team foto te maken. Op dat uitknipseltje staan toevallig 3 grote mannen bij elkaar. He smurf zie jij eerst maar eens zo groot te worden meer wil ik er niet over kwijt.

En nu weer een mooie spreuk niet van mini Elbert maar eentje voor hem zelf: Al bin jie nog zuk klein, jie mot niet jaloers op andere zijn.